AC - It's All About Us!

1 Jaar

Vandaag één jaar geleden werden Vriend en ik ouders. Dat kleine hummeltje dat op 19 november ter wereld kwam, is nu een echte Schorpioen met een eigen weg en willetje. Wát een sterk karakter heeft dit ventje gevormd. Helemaal zijn moeder!

Wat is het eerste jaar snel gegaan, maar vooral wat is het goed gegaan. Gigi eet en slaapt goed, ontwikkelt zich motorisch als een trein en nu begint hij ook al te lopen! Hij brabbelt er gezellig op los en begint dingen ook te begrijpen. Gigi is zo'n vrolijk kind. Altijd lachen en zwaaien naar iedereen, ook vreemden.

Als we naar hem kijken zien we echt het ware produkt van liefde en denken we: Ja, dat hebben we goed gedaan. En dit is nog maar het begin. We beseffen dat er nog vele minder makkelijke periodes zullen komen, maar daar willen we nu nog even niet aan denken.

We zullen Gigi toch altijd blijven voeden met onze liefde.

Der-tig

Mijn 27e verjaardag...
Mijn 28e verjaardag...
Mijn 29e verjaardag...

Mijn verjaardagen... Het was altijd een groot zuipfeest, vaak het hele weekend lang. Behalve dan vorig jaar, toen was ik hooooogzwanger.

De hele 2e helft van mijn twintiger jaren heb ik afgeteld naar de grote 3 - 0. Dertig. Mijn dertigste verjaardag zou ik weer groots met hoofdletter G gaan vieren.

Nooit gedacht dat mijn zoontje twee dagen later zijn eerste verjaardag zou vieren.

En in plaats van dat ik nu net voor middernacht met vriendjes en vriendinnetjes ergens in een bar zit met champagne, klaar om te toasten, om gezellig aangeschoten mijn eerste uren als dertiger in te gaan... zit ik nu traktatie-zakjes te vullen voor op de crèche!

Tja, als moeder zijnde veranderen de prioriteiten. Zelfs die van Partyaida.

Vroem Vroem Naar Dromenland

Gigi is altijd een hele makkelijke slaper geweest, tot ineens een maand of 2 geleden (hij was toen 10 mnd), toen was het ineens elke keer krijsen zodra ik hem in bed legde. We dachten dat het gewoon een periode zou zijn, dus wanneer hij moe werd, lieten we hem maar bij ons op de bank in slaap vallen, of op ons bed. Maar zodra Gigi doorhad dat hij weer in zijn eigen bedje lag, was het weer drama. Overal anders kon hij gewoon in slaap vallen, behalve in zijn eigen ledikantje.

Op een dag vertelde de juf op de crèche, dat Gigi helemaal wild werd zodra het 'hek' dichtging als hij een dutje ging doen. Ze hebben daar op de crèche van die 'slaaphokken' die je kunt afsluiten als de kleintjes gaan slapen, zodat ze er niet uitvallen. Maar de juffen moesten echt wachten totdat Gigi diep in slaap was, voordat ze het hek dicht konden doen.

Toen ging bij mij het belletje rinkelen; Gigi wilde ook met 6 mnd al niet meer in de box: Gigi heeft tralie-vrees! (Misschien in de gevangenis overleden in een vorig leven ofzo...) Dus wij op zoek naar een open bed voor hem. Afgelopen week heeft hij er voor het eerst in geslapen. Ik legde hem erin en zoals vanouds sliep hij weer gewoon lekker de nacht door. We zijn niet bang dat hij eruit valt, want Gigi draait zichzelf al op z'n buikje en laat zich dan zo eraf glijden. (Ik heb hem dat nooit aangeleerd, op een dag deed hij het gewoon!)

Het is misschien een beetje vroeg voor een peuterbed, maar ons babietje slaapt gewoon weer prinsheerlijk!

Barok

Ondertitel: hoe mijn voorkeur voor minimalisme ineens verdween.

Yeah, ik heb m'n bankstel! Een 2- en een 3-zits. (Helaas niet die leren, want die waren écht belachlijk duur.) Na een hele avond schuiven zijn we er dan eindelijk uit hoe ze in de woonkamer moeten komen te staan. Die kitscherige dingen nemen toch wel veel ruimte in beslag :( De woonkamer van 46m2 lijkt ineens een stuk kleiner... Maar ze zitten - en liggen - heerlijk! Nog 3 slaapkamers te gaan. Versace rules. En ja, ook Gigi's kamertje gaat eraan geloven - wel heel mooi, met goud en azuurblauw. Gordijnen zijn al besteld.

Love it or hate it (and most of you will hate it). Noem me gestoord, maar ik houd van extreem en ik houd van over-done. Je kunt ook nooit OVERdressed zijn, maar UNDERdressed zijn is KILLING!

Maar goed, de hele huiskamer zal in crème/goud tinten gedecoreerd worden. Alle kasten, tafeltjes en zelfs lampen in dezelfde barokstijl. F*ck Ikea. Ons nieuwe huis gaat echt een kasteeltje worden!

Een goede fles rode wijn, Vivaldi op de achtergrond.....
En een dreumes die de hele dag van hot naar her kruipt en klimt.

The Look

Op mijn Facebook account heb ik het volgende stukje staan:

Leave one memory that you and I had together.
It doesn't matter if you knew me a little, or maybe very well... Don't be ashamed and just write down anything you remember... Your best - or worst - memories, perhaps your only memory... :D
So, let's see what you guys have to tell about me.....

In mijn Facebook staan vooral mensen uit mijn tijd in Londen. Wilde tijden. Erg leuk om te lezen wat hun eigenlijk is bijgebleven over mij. Eén reactie vond ik wel erg apart:

Thoughtful. I loved it when u looked like u wanted to kill everyone and then would just smile x Really like the way u stick up for yourself and speak ur mind x

Nooit geweten dat ik zo sterk overkwam. Nooit geweten dat ze zo over mijn 'look' dacht! Het grappige is, dat iemand ook ooit zoiets over mijn vaders manier van kijken heeft gezegd.